Filmnieuwsbrief 169
Melania docu toch een hit / Indiase filmkeuring op ramkoers / Woke-cultuur in de Nederlandse film
Terwijl in Rotterdam het internationale filmfestival weer is losgebarsten - de twee Leading Ladies gaven een uitgebreid interview in THR over hun focus op vrouwelijke filmmakers en films uit Afrika - was in het tv-programma Vandaag Inside regisseur Eddy Terstall te gast om zijn nieuwe film Land van Johan aan de man te brengen. Zowel Wierd Duk als Johan Derksen waren lovend over de vrije seksuele moraal die de film liet zien, als reactie op de ‘woke-cultuur’ en ‘de ophef over borsten’. Twee parallelle werelden in een klein land…
Wat de twee mastodonten ook wel woke zullen vinden, is het mooie aanbod aan lhbtqia+ films dat dit jaar in de Nederlandse bioscopen gaat draaien. Voor Winq lichtte ik een paar interessante titels er alvast uit.
Een mooie filmweek, met naast politiek hopelijk ook wat escapisme 😊
Docu over Melania Trump krijgt onverwacht een gouden randje
Onderschat nooit de kracht van de Trump dynastie. Dat zou toch een les moeten zijn na de herverkiezing van pater familias Donald Trump waar menig Amerika-watcher een weddenschap over verloor. Veel filmcritici en Trump-sceptici zag de net uitgekomen Amazon documentaire over het glamourleven van First Lady Melania Trump als een perfecte aanleiding om niet alleen de film, maar ook de motieven van Amazon-baas Jeff Bezos in twijfel te trekken - en terecht lijkt me. Macht is tegenwoordig te koop in de VS, zeker met deze Trump reclamespot die - inclusief marketing - 75 miljoen dollar kostte. Het hoongelach over de miserabele kwaliteit van de film leverde smeuïge recensieteksten op: “Two hours of Melania feels like pure, endless hell”, zo las ik in de Guardian. Toegegeven, zeer vermakelijk. Net als het gretig gebrachte nieuws over de magere eerste box-office cijfers. Het is iets dat lekker weghapt: slechts 1 kaartje verkocht! In Zuid-Afrika werd de bioscooprelease last-minute geannuleerd, en ook in Nederland stroomt de docu meteen door naar Amazon Prime.
Maar… there’s no such thing as bad publicity, zo weten we met menig filmvehikel dat het tot een box-office hit weet te schoppen. Melania lijkt het na een mager begin onverwacht goed te doen in de Amerikaanse zalen, zo meldt The Hollywood Reporter nu. De aanbevelingen van conservatieve mediakanalen, georganiseerde Trump-aanhangers en het gepolariseerde klimaat lijken de film een flinke boost te geven. En daarmee lijkt ook de controversiële regisseur en vriend van Epstein Brett Rattner een comeback te maken, zo schets VRT Nieuws in een interessant stuk.
Waarmee dit alles maar weer aantoont dat alles politiek is - ook film.
Indiase filmkeuring verbiedt uitbreng Bollywood film door activistische hoofdrolspeler
Cinema en politiek is een thema waar je deze week over bleef struikelen. Jana Nayagan, de nieuwe Bollywoodfilm van megaster Vijay, had op 9 januari in première moeten gaan, maar belandde in een juridisch mijnenveld. De filmkeuring (ofwel de Central Board of Film Certification, onderdeel van het Ministerie van Informatie in India) gaf de film een negatieve beoordeling voor uitbreng, waarna een rechter van het Madras High Court de makers toch in het gelijk stelde. De CBFC liet deze uitspraak vervolgens weer terugdraaien door een meervoudige Kamer en is een procedure bij het Indiase Hooggerechtshof gestart om te voorkomen dat een andere rechtbank de film alsnog toestaat.
Waarom zoveel heisa? Vijay is naast zijn acteercarrière ondertussen ook politiek zeer actief, waardoor alles wat hij doet in een politiek frame wordt gezien. Dat horen we dus vaker nu, al haalt dit voorbeeld dan weer niet de media hier. Lees dus vooral het stuk hierover in de Times of India.
Unieke restauratievondst in iconische Britse bioscoop
Temidden van al het grote nieuws is een klein bericht van de BBC over de vondst van een unieke filmposter een heerlijke afleiding. Tijdens een uitgebreide restauratie van Paignton Picture House, één van de oudste bioscopen van Europa, is een grote, handgeschilderde poster gevonden die aankondigt dat twee leeuwen uit de film Born Free (1966) na de opnames naar Paignton Zoo verhuisden. Wat mij betreft een prachtig voorbeeld hoe lokale geschiedenis, filmcultuur en de rol van dieren daarbij elkaar kunnen raken. De bioscoop heropent later dit jaar, en een vertoning van Born Free lijkt me een no-brainer. Leuk weetje: Agatha Christie had er ooit haar eigen gereserveerde stoel.
