Filmnieuwsbrief 175
In deze nieuwsbrief alles over de stijgende box office en een groeiende verpreutsing in de filmwereld.
Ook heeft het orakel uit Cannes weer gesproken: de selectie voor het komende festival in mei is inmiddels bekendgemaakt, met een sterke rol voor de internationale auteurscinema en veel bekende namen in de selectie. De officiële poster voor het festival moet nog onthuld worden, maar de mooie poster voor het onderdeel Quinzaine des Cinéastes is er al, ontwerpen door de Franse filmmaker Alain Guiraudie.
Een prachtige film die vorig jaar in Cannes in wereldpremière ging, draait nu in de bioscoop: The History of Sound. Ik werd er in elk geval enorm door geraakt, zo kun je lezen in Winq.
Bioscoopbezoek flink in de lift - en niet alleen in Nederland
De Nederlandse bioscopen en filmtheaters kunnen terugkijken op een succesvol Pasen. Tussen het familiecorvee, de meubelboulevard en eieren zoeken in doken 722.000 mensen een filmzaal in tijdens het paasweekend. De bloedeloze gameverfilming The Super Mario Galaxy Movie was met grote voorsprong de best bezochte film - ook internationaal trouwens - en is daarmee verantwoordelijk voor maar liefst de helft van de totale box office.
Naast de Super Mario-film hebben ook andere succesvolle titels dit jaar voor een opleving van het bioscoopbezoek gezorgd . De Amerikaanse box office had het beste 1e kwartaal sinds COVID - opmerkelijk want de afgelopen jaren was er vooral een dalende trend te zien. Ook in het VK zit de box office flink in de lift, met een stijging van 8 procent in Q1.
Een ander succesverhaal is de Nederlandse film Loverboy: Vertrouw Niemand. De film trekt, ondanks een stortvloed aan 1- en 2-sterren recensies - zo schreef NRC: “een pooierfilm die de vooroordelen van de manosphere én van PVV-stemmers bevestigt" - volle bioscoopzalen. Het is het vervolg van het in eigen beheer gemaakte Loverboy: Emoties Uit, met zo’n 380.000 bezoekers de best bezochte Nederlandse bioscoopfilm uit 2024. Een opmerkelijk succesverhaal waar regisseur Cyriel Guds in een aantal interessante podcasts (onder meer in Tussen Kunst en Misdaad en in The Bigger Picture) meer over vertelt.
Censuur in opmars: zijn we bang voor mannelijk queer naakt?
In The Hollywood Reporter is een interessante reconstructie te lezen over de uitbreng van de film Pillion, over een onstuimige BDSM-liefde tussen een stoere biker en een wat schuchtere jongen (check hier mijn recensie voor Winq). Het draait hierbij om de bioscoopversie waarin een grote (fake)penis te zien is, naast expliciete naaktscènes als een groep mannen zich klaarmaakt (no pun intended) voor een thuisorgie.
De film is uiteindelijk in de VS uitgebracht als ‘Not Rated’,,wat kan betekenen dat sommige bioscopen hem niet of slechts beperkt uitbrengen. Nu is er gedoe over de uitbreng van de film op streamingdiensten. De MPA (Motion Picture Association) - de Amerikaanse versie van de Kijkwijzer, maar dan dwingender - maakt nu bezwaar tegen bepaalde scènes, waaronder een shot van de (fake)penis en sperma op een gezicht. Ook zou volgens de MPA de seks in de film “te realistisch” zijn. Het gevolg is dat HBO Max nu voor de gecensureerde versie zou hebben gekozen.
Ik heb ook even opgezocht wat de Nederlandse Kijkwijzer over Pillion zegt. Het advies voor de film: 16 jaar en ouder (daaronder kan de film ‘schadelijk’ zijn), vooral door de seksueel getinte scènes. Argument van de Kijkwijzer:
Het zien van seks kan jongeren, die hun (seksuele) identiteit aan het ontwikkelen zijn, een verkeerd beeld geven van wat 'normaal' is.
Aan deze zin is al zoveel mis, zeker in relatie tot deze queer film, dat ik niet weet waar ik moet beginnen. Vooral ook omdat in Pillion de seks zo echt is neergezet. En is dit dan niet normaal?
Ik vond het daarom ook heel verfrissend om in de Guardian een heerlijk open interview te lezen met de makers van de Braziliaanse queer thriller Night Stage met als kop: ‘It’s the year of gay Brazilian cruising!’. Wie brengt deze film in Nederland uit?
Ondertussen moest in Nederland regisseur Eddy Terstall wat bloot uit zijn film Land van Johan knippen, anders wilde omroep Max de film niet op tv uitzenden en zou de producent met een financieel gat zitten. Terwijl kogelregens en fysiek geweld de meest normale zaak van de wereld zijn in films, wordt de omgang met naakt - of het nu op tv is, in de bioscoop of in het echte leven - steeds problematischer. Sommige dingen zijn gewoon niet te begrijpen.
